„Mędrcy upadli na twarz i oddali Dziecięciu pokłon i otworzywszy swe skarby ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.’ Dzisiejsza Uroczystość ukazuje wartość każdego dziecka. Słabemu, zależnemu dziecku – magowie oddali pokłon. Głęboki szacunek. Dziecko na to zasługuje. Ma ono szczególną moc wpływania na rodziców. Przemienia ich życie. Kiedy się ono pojawia w rodzinie – robi rewolucję samą swoją obecnością. Nic nie robi, tylko jest. Swą obecnością, bezbronną miłością, delikatną i czułą przemienia najbliższe otoczenie. Ma moc przekształcenia ich porządku dziennego, ich życiowych planów. Dokonuje transformacji serca matki i ojca.
Przed dzieckiem padają na kolana jego rodzice służąc mu i ofiarując mu swe skarby. Szczęśliwe jest to dziecko, które w takim środowisku się wychowuje. Skarb kochającej matki i mądrego ojca jest dla dziecka niewyobrażalnym darem. Każde dziecko zasługuje na czułą miłość.
Ks. kard. Karol Wojtyła odbywał przed laty wizytację podhalańskiej parafii. Na początku tej wizytacji Arcybiskupa witali przedstawiciele. Była wśród nich delegacja dzieci. Mały Franuś mówił wyuczony wierszyk. Słowa jego nie docierały do uszu Metropolity. Poprosił go, by głośniej mówił. Rezolutny Franuś odezwał się: „Jeśli chcesz mnie usłyszeć, to się głęboko pochyl.” Bardzo spodobała się Kardynałowi Franusiowa wskazówka. Wizytacyjne kazanie oparł nasz były Metropolita na przekazie małego malca – pochyl się nad dzieckiem. Pochyl się nad człowiekiem. Kościół troszczy się o każdego człowieka.
Wielu z nas dużo słyszało o doktorze Januszu Korczaku. To ten, który bohatersko poszedł z dziećmi na śmierć do obozu. Wiemy o nim jako o męczenniku – za dzieci. Był on genialnym wychowawcą. Niezwykłym doktorem od dziecięcej duszy. Niejednokrotnie mówił: „Nie ma dziecka, jest człowiek.” On tez dawał taką wskazówkę: „Kiedy mówisz do dziecka, a chcesz słuchać i być wysłuchanym – nie pochylaj się – kucnij. Wtedy jesteś równy. Nos w nos. Patrz na dziecięcą twarz. Czytaj z niej. W tej pozycji nie przegapisz tego, czym dziecko żyje.”
W rodzinach naszych mamy coraz mniej dzieci. Szkoły pustoszeją. Ojczyzna nasza się kurczy. Na ogromną wdzięczność zasługują rodzice, którzy decydują się na kształtowanie licznej rodziny. „Ktokolwiek przyjmuje jedno z tych najmniejszych – Mnie przyjmuje.” Każde dziecko jest królewskim, Bożym darem danym ludziom.

Ks. Infułat

Przeczytaj więcej